Najczęstszy zarzut jest taki, że robienie makaronu w domu to ogromna strata czasu. Weźmy więc specjalnie stoper i sprawdźmy, jak jest naprawdę.

Czego będziemy potrzebować do domowego makaronu?

100 g mąki grubo mielonej (ze względu na indeks glikemiczny użyję 50 g mąki żytniej i 50 g orkiszowej)

1 wiejskie jajko

łyżeczka letniej wody

Nie brzmi skomplikowanie, prawda? Włączamy więc stoper.

Najpierw wysypujemy mąkę na stolnicę i robimy w niej dołek.

Do dołka wbijamy jajko i dodajemy łyżeczkę letniej wody.

Teraz możemy zacząć powoli zagarniać mąkę z boków i mieszać ją z jajkiem. Na pierwszym etapie przygotowania przyda się widelec.

Kiedy ciasto ma już trochę sensowniejszą konsystencję, zaczynamy wyrabiać je rękami. Zagniatamy i zagniatamy, aż uzyskamy zwarte, nieklejące się ciasto.

Oprószamy mąką stolnicę, wałek i rozwałkowujemy ciasto na stolnicy ...

... tak cienko, jak tylko można sobie wyobrazić ...

... musi być jak najcieńsze...

...i przekładamy je na ściereczkę, żeby obeschło. Wyłączamy stoper. (3 minuty — komentujący radzą wyrabiać ciasto dłużej, min. 10 min. Przyjmijmy więc 13 minut.)

Kiedy ciasto obeschnie, (włączamy stoper) kroimy je na paski o szerokości około dwóch centymetrów ...

... które możemy potem ułożyć jeden na drugim i kroić jak najwęższe niteczki.

Trzeba pamiętać, że makaron podczas gotowania zwiększy objętość, więc im węższe będą niteczki, tym lepiej.

Przed użyciem zagotowujemy solidnie osoloną wodę z kroplą oleju, wrzucamy makaron i gotujemy tylko około 2 minut.

Jeśli nie chcemy użyć go od razu, ale na przykład dopiero następnego dnia, trzeba schłodzić go w zimnej wodzie, żeby pozostał al dente. (Wyłączamy stoper) Łącznie 20 minut.

Teraz możemy go użyć np. do zup, które przygotowujemy dla Was w kolejnych odcinkach Amatorskiej Gastronomii RIK-a.

P.S. Całkowity poświęcony czas to 20 minut. Możemy więc łatwo porównać stosunek ceny do efektu z kupowaniem makaronu w torebce ... my osobiście jesteśmy za domowym, a My? Mnóstwo minut łatwo tracimy na szukanie regału z makaronem albo w kolejce do kasy. Czy nam też zawsze zdarza się, że kolejka, w której staniemy, okazuje się w końcu 2x dłuższa od pozostałych? Czy też akurat przed nami kończy się papier w kasie, brakuje kodu kreskowego albo ktoś nie zważył owoców? Prawo Murphy’ego na zakupach w praktyce.

RIK pisał to w czasach, kiedy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z dzisiejszą wiedzą.