Kuba to potrawa, która ma u nas tradycję wigilijną. Dawniej jadło się ją na kolację, dziś gotujemy ją raczej na obiad.

Prawdziwy grzybiarz wyrusza w Wigilię w teren, żeby przynieść świeże grzyby do kuby. W zależności od pogody najczęściej można znaleźć w przyrodzie przede wszystkim trzy gatunki – boczniaka ostrygowatego (ewentualnie łyżkowatego), uszaka bzowego (ucho Judasza) i oczywiście stałą bywalczynię zimy, płomiennicę zimową. Ale oczywiście nie każdy jest aż tak ekstremalny, a może nawet nie zna tych grzybów i nie potrafi ich rozpoznać.

Wtedy trzeba więc w domowym zaciszu użyć suszonych grzybów. W tym celu polecam własną mieszankę grzybową złożoną z tych gatunków:
Borowik szlachetny, borowik usiatkowany, lejkowiec dęty.

Do świątecznej potrawy z pewnością chcemy dodać borowiki jako grzyby najwyższej jakości, a czarny lejkowiec nadaje korzenny smak i przypomina rzadsze ucho Judasza. Jeśli nie macie własnych suszonych grzybów, śmiało się ze mną skontaktujcie, na pewno jakoś się dogadamy.

Przepis: Staroczeski kuba

Poprzedniego wieczoru namoczcie kaszę jęczmienną (u nas używa się drobnej kaszy) w wodzie. W drugim rondelku namoczcie też suszone grzyby. Zostawcie namoczone na noc.

Zacznijcie gotować kaszę, po 15 minutach dodajcie odcedzone i pokrojone na mniejsze kawałki grzyby. Gotujcie przez kolejne 15 min, odcedźcie.
W międzyczasie pokrójcie cebulę i podsmażcie na złoto na smalcu wieprzowym, nie bójcie się użyć dużo smalcu, będzie wam potrzebny.
W misce lub od razu w brytfannie wymieszajcie ugotowaną kaszę i grzyby, przeciśnięty przez praskę czosnek, sól, pieprz, rozgnieciony kminek, majeranek oraz smalec z podsmażoną cebulką. Wszystko dokładnie wymieszajcie i dobrze dosólcie, w razie potrzeby dosólcie jeszcze podczas pieczenia.

Wstawcie do piekarnika nagrzanego do 190°C, pieczemy około 2 godzin, co pół godziny mieszamy.

Smacznego.