Koźlarz topolowy to zupełnie nietypowy koźlarz. Zachowuje twardszą konsystencję, nie cierpi tak bardzo z powodu suszy i jest wyraźnie smaczniejszy niż jego krewniacy: babka, grabowy itp. Nie robi się łatwo kapciowaty, ma raczej konsystencję borowików. A do tego bardzo mi smakuje.
Koźlarz topolowy, boczek, mąka, szałwia, oliwa extra virgin, masło, demi-glace, wytrawne białe wino, sól, świeżo mielony czarny pieprz.
Na patelnię wlewamy odrobinę oliwy extra virgin i podsmażamy plastry boczku z obu stron na złoto.
W międzyczasie kroimy koźlarza topolowego na plastry o grubości 4mm, solimy, pieprzymy i obtaczamy w mące.
Kiedy boczek jest podsmażony, wyjmujemy go na bok i kroimy na paski ok. 3x4cm.
Na patelnię wkładamy grzyby i smażymy na większym ogniu z obu stron.
Kiedy z wierzchu są już prawie złote i chrupiące, dodajemy boczek i listki szałwii, kilka zostawiamy do dekoracji ...
Podlewamy 2dcl wytrawnego białego wina i dodajemy demi glace.
Kiedy wino odparuje, a płyn zgęstnieje, dodajemy masło, zmniejszamy moc grzania i pozwalamy mu się rozpuścić, cały czas mieszając.
Na koniec doprawiamy solą i świeżo mielonym pieprzem.
Podajemy z tostem, pieczywem lub purée ziemniaczanym.
Smacznego.