Koźlarz topolowy to zupełnie nietypowy koźlarz. Zachowuje twardszą konsystencję, nie cierpi tak bardzo z powodu suszy i jest wyraźnie smaczniejszy niż jego krewniacy: babka, grabowy itp. Nie robi się łatwo kapciowaty, ma raczej konsystencję borowików. A do tego bardzo mi smakuje.

Koźlarz topolowy, boczek, mąka, szałwia, oliwa extra virgin, masło, demi-glace, wytrawne białe wino, sól, świeżo mielony czarny pieprz.

Na patelnię wlewamy odrobinę oliwy extra virgin i podsmażamy plastry boczku z obu stron na złoto.

W międzyczasie kroimy koźlarza topolowego na plastry o grubości 4mm, solimy, pieprzymy i obtaczamy w mące.

Kiedy boczek jest podsmażony, wyjmujemy go na bok i kroimy na paski ok. 3x4cm.

Na patelnię wkładamy grzyby i smażymy na większym ogniu z obu stron.

Kiedy z wierzchu są już prawie złote i chrupiące, dodajemy boczek i listki szałwii, kilka zostawiamy do dekoracji ...

Podlewamy 2dcl wytrawnego białego wina i dodajemy demi glace.

Kiedy wino odparuje, a płyn zgęstnieje, dodajemy masło, zmniejszamy moc grzania i pozwalamy mu się rozpuścić, cały czas mieszając.

Na koniec doprawiamy solą i świeżo mielonym pieprzem.

Podajemy z tostem, pieczywem lub purée ziemniaczanym.

Smacznego.