Jeśli chodzi o estragon, to ładne ziółko, które bez problemu można u nas uprawiać w ogródku. W kuchni wykorzystuje się zarówno łodygi, jak i liście. Zwykle przed obróbką cieplną obrywa się liście i dodaje je dopiero na końcu przygotowywania dania, natomiast łodygi można gotować, dusić lub piec z pozostałymi składnikami, a przed zakończeniem wyjąć i wyrzucić. Estragon ma bardzo intensywny zapach i smak, przypominający coś pomiędzy lukrecją a anyżem. Mówi się, że kto chce odkryć urok kuchni francuskiej, bez estragonu się nie obejdzie.

Drugim wspomnianym wyżej składnikiem jest créme fraîche. W naszych warunkach ten fermentowany produkt śmietanowy nie ma zbyt długiej tradycji, a najbliższa mu jest kwaśna śmietana. Créme fraîche jest jednak delikatniejsza, bardziej kremowa i znacznie łatwiej się rozpuszcza. O tym, jak przygotować w domu Créme fraîche, opowiada kolejny odcinek R.A.G. (http://kaba.blog.idnes.cz/c/308728/RAG-Creme-frache.html).

A zatem, czego będziemy potrzebować do przygotowania dania dla czterech osób:

1 kg cielęciny – podobno najlepiej łopatki. My użyliśmy dziś udźca cielęcego i nie wydaje się, żeby był to zasadniczy błąd.

45 g masła

100 ml créme fraîche

15 g mąki o średniej grubości przemiału

250 - 400 ml wywaru cielęcego

2 cebule (białe lub żółte)

3 gałązki estragonu

sól i świeżo mielony czarny pieprz

Rozgrzewamy na małym ogniu odpowiednio dużą patelnię, a na niej masło. W międzyczasie kroimy grubo cebulę ...

i powoli dusimy, aż się zeszkli. Od czasu do czasu podrzucamy ją na patelni lub mieszamy, żeby nie przysmażyć jej z jednej strony bardziej, niż trzeba, jak my, patrz niżej :)

Zanim cebulka się podsmaży, przygotowujemy mięso. Usuwamy błony, oczyszczamy je i kroimy w kostkę.

Następnie myjemy estragon (trzy gałązki naprawdę wystarczą, danie nie będzie lepsze, jeśli użyjemy go więcej, jest naprawdę bardzo aromatyczny)

Listki estragonu obrywamy do miseczki i na razie chowamy do lodówki, żeby zachowały świeżość.

Kiedy cebulka jest szklista (tak, tutaj widzimy, że z jednej strony za mocno nam się przysmażyła), zwiększamy ogień i obsmażamy mięso ze wszystkich stron w wyższej temperaturze.

Gdy jest już gotowe, solimy, doprawiamy świeżo mielonym czarnym pieprzem, dodajemy łodygi estragonu i podlewamy odrobiną wywaru. Zmniejszamy ogień i powoli dusimy mięso do miękkości. W tym czasie od czasu do czasu mieszamy i dolewamy wywaru, jeśli prawie całkiem się wygotował.

Mięso będzie się dusić około godziny, więc po mniej więcej 45 minutach przygotowujemy bazę sosu. Bierzemy miskę, wkładamy do niej créme fraîche i mieszamy z mąką o średniej grubości przemiału.

Na koniec dodajemy też listki estragonu. Jeśli są zbyt duże, przekrawamy je na pół (przed dodaniem).

Kiedy mięso jest miękkie, wyjmujemy je z patelni łyżką cedzakową i odstawiamy w ciepłe miejsce, żeby w międzyczasie dokończyć sos.

Jeśli płyn pozostały po duszeniu jest zbyt gęsty, dolewamy jeszcze wywaru, créme fraîche z mąką oczywiście zagęści nam sos.

Dodajemy przygotowaną créme fraîche z mąką i estragonem, mieszamy, aż pięknie się rozpuści, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy jeszcze króciutką chwilę.

Teraz możemy podawać. Na podgrzanym talerzu układamy kawałki mięsa i polewamy sosem z estragonem.

Dodatek wybieramy według upodobań. We Francji najprawdopodobniej nie podano by tego dania z ryżem, ale u nas może nawet by to przeszło.

Smacznego.

RIK pisał to w czasach, kiedy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z obecną wiedzą.