Co kryje się pod ostatnią pozycją w menu, woleliśmy nie sprawdzać ... Zdjęcie zrobione w Zoo Hluboká nad Vltavou
Oryginalne danie Cordon Bleu pochodzi z Francji, a swoją nazwę zawdzięcza słynnej francuskiej szkole kulinarnej o tej samej nazwie „Le Cordon Bleu”, której historia sięga roku 1895, kiedy zaczęła organizować pierwsze kursy gotowania w formie artykułów prasowych. Sama nazwa Cordon Bleu (błękitna wstęga) wywodzi się od orderu rycerskiego, później, od osiemnastego wieku, tytuł Cordon Bleu przyznawano za wybitne osiągnięcia w swojej dziedzinie.
Oryginalne danie Cordon Bleu wyróżnia się użyciem cielęciny, sera ementaler lub gouda i szynki. Mięsa się nie soli ani nie pieprzy, smak kieszonki nadają właśnie szynka i ser. Obtacza się ją w potrójnej panierce i smaży. Przygotowanie jest dość proste, a danie przy tym bardzo smaczne, dlatego zdobyło popularność w jadłospisach na całym świecie.
W Ameryce (i nie tylko tam) od połowy dwudziestego wieku zaczęła się pojawiać również wersja z piersi kurczaka, nazwana Kurczakiem Cordon Bleu. Niektórzy spekulują, że wywodzi się z ukraińskiego dania Kurczak Kiev, ale amerykańskie czasopisma przedstawiają ją jako miejscową innowację.
Do Kurczaka Cordon Bleu używa się różnych rodzajów sera, od mozzarelli po szwajcarski Gruyere, ale z ementalerem nie popełnimy błędu. (Niestety do naszego pokazu nie udało nam się kupić ementalera w pobliskich sklepach).
Zabieramy się więc za Kurczaka Cordon Bleu, a jako dodatek zrobimy purée ziemniaczane. Do przepisu na purée musimy dodać, że pochodzi od Zdeňka Pohlreicha, bo odkąd spróbowaliśmy jego purée, a potem pierwszy raz je ugotowaliśmy, pozostałe nazywamy przecierem ziemniaczanym.
Czego będziemy potrzebować na 4 porcje?
4 piersi kurczaka
4 plastry szynki
6 plastrów ementalera (lub goudy)
jajko, mąka, sól, mleko do potrójnej panierki.
Olej do smażenia (ewentualnie frytownica)
Czego będziemy potrzebować na 4 porcje purée ziemniaczanego?
400g ziemniaków
1 śmietanka kremówka
120g masła
sól
Pierś kurczaka nacinamy nożem z boku i rozbijamy tłuczkiem z obu stron. Staramy się nie uszkodzić mięsa, a konkretnie go nie przedziurawić. Jeśli jednak nam się to przydarzy, nie rozpaczamy, bierzemy inny kawałek mięsa, rozbijamy i używamy od środka jako łatki.
Oryginalnego Cordon Bleu się nie soli ani nie pieprzy, my jednak lekko przyprawiliśmy kurczaczka, ale nie trzeba nas małpować.
Na rozbitym mięsie rozkładamy szynkę ...
... a na środku ser.
Następnie zamykamy kieszonkę i na „szwach” zbijamy mięso tłuczkiem, żeby się połączyło.
Przygotowujemy klasyczną potrójną panierkę — mąkę pszenną gładką, jajko roztrzepane z odrobiną mleka (ewentualnie soli) i bułkę tartą, po czym obtaczamy kieszonkę w podanej wyżej kolejności.
Idealna jest frytownica, ewentualnie dużo oleju na patelni. U nas sprawdziło się obsmażenie kieszonki z obu stron, a następnie dopieczenie jej w piekarniku przez 20 min w 150°C, zanim purée będzie gotowe. Prawdziwe Cordon Bleu jest oczywiście wyłącznie smażone.
Wstawiamy ziemniaki do gotowania i przygotowujemy dodatek do purée. Do rondelka wkładamy masło i wlewamy śmietankę kremówkę, po czym redukujemy do połowy.
Gdy ziemniaki są gotowe, odlewamy wodę, stawiamy z powrotem na kuchence, rozgniatamy, a następnie chwytamy za mikser z końcówkami do ubijania (uwaga, nie blender, bo spowodowałby ogromną kleistość purée), powoli dolewamy zredukowane masło ze śmietanką i mieszamy mikserem, aż purée będzie pięknie gładkie. Oczywiście solimy je też według potrzeby.
Cordon Bleu podaje się z cytryną, którą się je skrapia. W tym celu nie warto podawać plasterka, bo w praktyce bardzo trudno go wycisnąć. Możemy ładnie powycinać cytrynę, biorąc ostry, wąski nóż z ząbkami i zaczynając wycinać pośrodku cytryny wzorek /\/\/\/\/\/\ ... dookoła ...
Aż uzyskamy taki ładny kształt.
Przed podaniem przekrawamy kieszonkę ukośnie i podajemy z purée ziemniaczanym oraz cytryną.
Smacznego.
To pisał RIK w czasach, kiedy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z dzisiejszą wiedzą.