Klasyczny włoski przepis na porcini risotto — tyle że z majówkami.
A więc, majówki smażyć powoli i długo na złoto na oliwie extra virgin, odłożyć na bok, najchrupiące odłożyć do dekoracji.
Na patelnię szalotkę i czosnek, powoli zeszklić. dodać ryż o grubych ziarnach, najlepiej Carnarolli albo w najgorszym razie Arborio. smażyć powoli, aż ryż też się zeszkli. Podlać dobrym wytrawnym białym winem i odparować wino. W chwili, gdy wlewacie wino, nastawiacie minutnik na czas gotowania ryżu podany na opakowaniu minus 2 minuty.
Dolewacie bulion i cały czas mieszacie na średnim ogniu, dodajecie grzyby. Ryż musi być stale zanurzony w płynie akurat do poziomu ziaren, więc dolewacie w miarę odparowywania bulionu. Gdy tylko zadzwoni minutnik, zaczynacie próbować, żeby ryż był al dente. To nie znaczy twardy w środku, tylko ugotowany i nierozgotowany. Płynu trzeba pilnować uważniej, przed finałem nie chcecie, żeby było go za dużo albo za mało. Bulion utrzymujcie we wrzeniu, gdyby trzeba było dolać.
Ostatni etap, kiedy ryż jest OK, to WYŁĄCZYĆ kuchenkę i dodać masło oraz starty parmezan. Mieszacie, podrzucacie zawartość patelni, aż wszystko się rozpuści, połączy, zrobi kremowe. Gdyby było za gęste, dolewacie bulionu. Próbujecie i w razie potrzeby dodajecie sól oraz świeżo mielony czarny pieprz.
Nakładacie na płaski talerz i stukacie w niego od spodu, żeby risotto równomiernie się rozlało. Wierzch dekorujecie odłożonymi grzybami, które oczywiście wcześniej jeszcze podgrzejecie na patelni.