W zasadzie skorzystamy z przepisu Václava Friča, bo jego zupa ziemniaczana jest po prostu taka, jak trzeba.
Składniki:
1 średniej wielkości seler
1 większy korzeń pietruszki
2 większe marchewki
150g masła
4 garście suszonych grzybów
4 średniej wielkości ziemniaki
6 dużych ząbków czosnku
3 cebule
2 łyżki stołowe świeżo rozgniecionego kminku
75g mąki pszennej gładkiej
2l domowego bulionu (z kurczaka lub innego drobiu)
Duży pęczek świeżego majeranku, sól, pieprz, opcjonalnie liście pietruszki
Roztapiamy masło i dodajemy warzywa korzeniowe pokrojone w kostkę jednakowej wielkości.
Namaczamy suszone grzyby.
Obieramy ząbki czosnku, przekrawamy je na pół i usuwamy kiełek, który u niektórych osób powoduje problemy trawienne.
Warzywa powoli smażymy na maśle i mieszamy, żeby nie przypaliły się z jednej strony. Ważne, żeby wysmażyć je porządnie na złoto.
Nie poddajemy się. Kolor równa się smak. To, co widzimy, nie jest przypalone. Jeszcze trochę by wytrzymało.
Kiedy warzywa są już brązowe, dodajemy cebulę pokrojoną na większe kawałki i dalej podsmażamy.
Wszystkie składniki muszą porządnie ściemnieć i oddać smak.
Nieee, to nadal jeszcze nie wystarczy.
Nawet teraz to wciąż za mało.
No powiedzmy, ale wytrzymajmy jeszcze parę minut. To etap przygotowania, który decyduje o tym, czy wyjdzie mdła, żałosna zupa ziemniaczana bez smaku, czy naprawdę ta wspaniała czeska zupa ziemniaczana babci.
Kiedy nerwy już nam nie wytrzymują, posypujemy świeżo rozgniecionym kminkiem. Nie kupujemy rozdrobnionego kminku, kupujemy cały i rozgniatamy go tuż przed użyciem, zdecydowanie warto.
Posypujemy mąką i mieszamy, robiąc zasmażkę. Gdyby podczas podsmażania masło za bardzo nam odparowało, przed dodaniem mąki dorzucamy jeszcze kawałek masła.
Zasmażkę znów trzeba porządnie podsmażyć. Nie boimy się wytrwale stać i mieszać. Nie przypalimy jej. Im dłużej, tym lepiej. Potem solidnie solimy i doprawiamy świeżo mielonym pieprzem. Nie boimy się solić i pieprzyć już teraz, za to zielone zioła dodamy dopiero na końcu.
Stopniowo wlewamy bulion, rozprowadzamy zasmażkę i doprowadzamy do wrzenia ...
W międzyczasie kroimy ziemniaki na mniej więcej równe kawałki ... niezbyt duże. Dodajemy do zupy i gotujemy około 15 minut na mniejszym ogniu.
Odcedzamy grzyby, wodę wylewamy. Jeśli suszyliśmy grzyby w większych kawałkach, warto pokroić je na mniejsze.
Czosnek rozgniatamy płaską stroną noża i kroimy na drobniutkie kawałeczki.
Jedno i drugie dodajemy do zupy i krótko gotujemy. Potem wyłączamy palnik, doprawiamy solą i pieprzem, dodajemy świeży, pokrojony majeranek i mieszamy. Możemy też dodać pokrojoną natkę pietruszki.
Podajemy od razu. Smacznego. Jestem absolutnie pewien, że ta zupa ziemniaczana przypadnie nam do gustu.
W kolejnym odcinku (może już jutro) przygotujemy fląderkę z karmelizowaną skórką cytrynową.
RIK pisał to w czasach, kiedy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z obecną wiedzą.