To pospolite gatunki, które rosną w trakcie sezonu i nie uchodzą za te z najwyższej półki. A właściwie po prostu się przejadają, jest ich pod dostatkiem i dlatego człowiek tak ich nie ceni. Ale choć już minął wiosenny sezon luksusowych naparstniczek czeskich, delikatnych smardzów, pachnących majówek, chrupiących dzwonkówek tarczowatych i pierwszych drobnołuszczaków z grupy drobnołuszczaka jeleniego o rzodkiewkowym zapachu, to te pierwsze gołąbki i borowiki usiatkowane są po prostu czymś, czego człowiek nie może się doczekać, zwłaszcza gdy całość podkręca zupełnie młody, miękki jak masło żagwiak łuskowaty i, nie wiedzieć jak, świeże uszaki z dębów już półtora dnia po deszczu.

No to jak się z tym rozprawić na patelni?

Grzyby (najpierw gołąbki, borowika, żagwiaka) powoli podsmażać na smalcu, później dodać pokrojoną cebulę i boczek w plastrach pokrojony w drobną kostkę. Posolić, puszczą sok, odparować, smażyć na złoto. Dodać uszy, czosnek (usunąć kiełek, rozgnieść płaską stroną noża i drobno posiekać) oraz kminek. Dalej podsmażać, dodać odrobinę bulionu albo, jeśli ktoś ma, łyżkę demi-glace, który doda kolejną warstwę smaku i jakoś tak wszystko połączy. Na koniec posolić, doprawić świeżo mielonym czarnym pieprzem i dodać świeże zioło, w moim przypadku lubczyk. Smacznego, pierwsze letnie grzyby są po prostu rewelacyjne.