Gąski to grzyby o dość zwartej strukturze, a gąsówka dwubarwna czy fioletowa świetnie nadają się do octu. Gęśnicy wiosennej nie próbowałem marynować w occie, ale opinie innych grzybiarzy mówią, że robi się w nim gumowata. Mimo to mam wrażenie, że kwaśny smak służy tym grzybom, więc wypróbowałem tę ciekawostkę — i ze swojej strony muszę powiedzieć, że to pyszna rzecz.

W tym samym czasie co gęśnica wiosenna rośnie też rabarbar, który daje niesamowity kwaśny smak. Miałem jeszcze gotowe żeberka z dzika, obrane z kości i pokrojone w kostkę, które dodałem na koniec. Wy prawdopodobnie będziecie chcieli sos do jakiegoś kawałka mięsa, które najpierw obsmażycie, a jeśli będzie wymagało dalszego duszenia, dodacie je do sosu w odpowiednim momencie. Mięsa więc w przepisie opisywać nie będę.

Na patelnię dajcie smalec lub olej, cebulę pokrojoną w piórka, niewędzoną słoninę pokrojoną w kostkę i sześć ziaren ziela angielskiego. Powoli smażcie na złoty kolor. Dodajcie gęśnice wiosenne pokrojone na kawałki wielkości około 2 cm (malutkie w całości, większe na pół, jeszcze większe na ćwiartki, a duże po prostu na 2cm kawałki). Na dwie porcje użyjcie sześciu łodyg rabarbaru, obranych i pokrojonych w drobną kostkę. Lekko posólcie, zmniejszcie ogień — grzyby puszczą wodę — potem zwiększcie moc i odparujcie, a następnie jeszcze chwilę smażcie. Dodajcie łyżkę mąki, łyżeczkę papryki i łyżeczkę gładkiej musztardy. Chwilę zasmażajcie i dodajcie bulion wołowy. Możecie doprawić pieprzem. Zmniejszcie ogień i gotujcie, stale mieszając, przez co najmniej 20 minut. Spróbujcie, doprawcie solą i pieprzem; jeśli jest za mało kwaśne, dodajcie ocet i odparujcie.

Podawajcie z ryżem, makaronem, frytkami — według gustu każdego towarzysza.