Purée ziemniaczane znajdziemy w tym przepisie (https://mykorik.cz/clanek/135e3b17-efda-5fc9-b961-ddbc63702991/kure-cordon-bleu-s-bramborovou-kasi/):
Czego będziemy potrzebować:
1 świeży kurczak dobrej jakości
6 listków szałwii
2 bułki lub bułki paryskie
3 jajka
50 ml śmietanki
starta skórka z połowy cytryny (użyjemy cytryny BIO, której skórka nie była traktowana chemicznie)
1/2 gałki muszkatołowej
sól, świeżo mielony czarny pieprz
g
Piszę świeży kurczaczek, bo świeży zawsze sprawdzi się o wiele lepiej niż mrożony, ale jak widać na zdjęciu, akurat kiedy zabieraliśmy się za ten przepis, musieliśmy zadowolić się kurczaczkiem rozmrożonym (i to jeszcze kiepsko). To gotowanie niezbyt nam się udało, ale przynajmniej możemy udokumentować, co teraz zrobimy lepiej.
Na wyborze kurczaka zdecydowanie nie oszczędzamy, w najtańszej kategorii dostaniemy co najwyżej zielone zdechlaki hodowane bez ruchu i karmione nie wiadomo czym, z mdłym, niesmacznym mięsem. Kurczaczka kładziemy piersiami na desce.
Najpierw prowadzimy cięcie wzdłuż kręgosłupa ... od szyi aż po tyłeczek. Następnie z każdej strony odcinamy skórę wzdłuż żeber. Chodzi o to, żeby na skórze zostało jak najwięcej mięsa i żebyśmy nigdzie jej nie przecięli.
W ten sposób stopniowo zdejmujemy z całego wewnętrznego szkieletu skórę wraz z mięsem. Kiedy dotrzemy do stawów barkowych i biodrowych, najpierw wyłamujemy je ręką, a następnie przecinamy.
Zostaje nam więc skóra z mięsem, nogami i skrzydłami, a szkielet całkowicie oddzielamy. Jego i wszystkie pozostałe resztki resztki wykorzystamy na bulion (https://mykorik.cz/clanek/8af2b09f-7f44-5cf2-a92c-080fd83e898e/naporcujeme-si-kuratko-a-udelame-opravdovy-domaci-vyvar/).
Teraz czeka nas najbardziej emocjonująca część. Nacinamy od góry skórę na udach, następnie tniemy aż do kości i wycinamy wszystkie kości wraz ze stawem kolanowym. Ze skrzydeł możemy najpierw odciąć część od łokcia w dół i w ten sam sposób usunąć kości. Pilnujemy, żeby w gotowym produkcie nie zostały chrząstki. Szukamy też chrząstki pośrodku piersi, w miejscu, w którym człowiek ma mostek. Ostatnią i najbardziej pracochłonną częścią jest wyciągnięcie wszystkich ścięgien. Zwłaszcza w nogach jest ich zaskakująco dużo. Wszystkie kości, ścięgna i chrząstki oczywiście dodajemy do bulionu, podobnie jak skórę z szyi, której jest tam więcej, niż będziemy potrzebować.
Tak mniej więcej może wyglądać kurczak bez kości. Widzimy, że miejscami jest sama skóra, więc możemy ściąć mięso z piersi i ud, gdzie jego warstwa jest grubsza, i wyłożyć nim puste miejsca. Następnie lekko rozbijamy tłuczkiem przez folię spożywczą.
Mięso solimy i pieprzymy, a na wierzch rwiemy listki szałwii.
Zanim zabierzemy się za nadzienie, rozgrzewamy piekarnik do 140°C (jeśli będziemy używać folii spożywczej) lub do 180°C, jeśli użyjemy tylko folii aluminiowej. W rondelku roztrzepujemy żółtka, śmietankę, gałkę muszkatołową i skórkę z cytryny. Także lekko solimy.
Pieczywo kroimy w kostkę o boku około 1 cm (my pokroiliśmy je w niepotrzebnie dużą kostkę).
Do białek dodajemy szczyptę soli i ubijamy sztywną pianę. Następnie do pieczywa dodajemy żółtka ze śmietanką, mieszamy, a potem ostrożnie dodajemy pianę.
Rozkładamy folię spożywczą lub aluminiową, solimy, pieprzymy i przekładamy na nią kurczaka. Po jednej stronie układamy nadzienie. Trzeba dobrze przemyśleć ilość nadzienia, my daliśmy go za dużo i jak zobaczymy na kolejnych zdjęciach, nie udało się prawidłowo zwinąć rolady.
Jeśli używamy folii spożywczej, zawijamy roladę i porządnie zaciskamy, a na wierzch dajemy jeszcze warstwę folii aluminiowej. Kucharze rzeczywiście piszą, że wkładają ją do piekarnika razem z folią spożywczą na 140°C. U nas lepiej sprawdziła się sama folia aluminiowa i pieczenie w 180°C.
Rolada piecze się około godziny, ale zależy to od konkretnego piekarnika. Kucharze zalecają pieczenie na ruszcie. Przy pieczeniu w 140°C nie była gotowa nawet po półtorej godziny. Dotykiem sprawdzimy, czy nadzienie jest jeszcze miękkie i surowe, czy rolada jest już gotowa.
Po upieczeniu wyjmujemy i kroimy w plastry. Na zdjęciu widać, że niezbyt nam się udała, nie trzyma się w całości przez zbyt dużą ilość nadzienia i zbyt grubą warstwę mięsa. Teraz jednak już wiemy, jak się za to zabrać, więc ta, którą właśnie robimy według tego przepisu, będzie już przepiękna.
Podajemy z purée ziemniaczanym, polewamy tłuszczem i sokami, które wypłynęły z rolady po wyjęciu.
Smacznego.
RIK napisał to w czasach, gdy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z obecną wiedzą.