Czego będziemy potrzebować na 2 porcje? (na zdjęciach końcowe przygotowanie będzie tylko z jedną porcją)
2 mniejsze cebule
4 ząbki czosnku
1 dcl wytrawnego białego wina
2 łyżki masła
2 łyżki oliwy
2 garście ryżu Carnaroli lub Arborio
1 garść jadalnych kasztanów lub migdałów
0,5l bulionu drobiowego
4 figi
parmezan
sól, świeżo mielony czarny pieprz.
Cebulę drobno siekamy, z czosnku usuwamy kiełek, który powoduje dolegliwości trawienne, a pozostały miąższ również drobno siekamy. Przygotowujemy dobre wytrawne białe wino. Przekonanie, że „to wino do gotowania wystarczy”, jest błędne. Jeśli nie wypilibyśmy tego wina ze smakiem, to i potrawa, do której je dodamy, nie będzie szczególnie smaczna. Tak więc na winie w żadnym wypadku nie oszczędzamy. Zresztą nie ma powodu, żeby reszty butelki nie rozlać do kieliszków i nie wypić do posiłku, do risotta pasuje wspaniale.
Przygotowujemy część parmezanu, którą ścieramy drobno na tarce, ...
... a z kolejnej części robimy wiórki do posypania. Parmezanu nigdy nie ścieramy z wyprzedzeniem, tylko w miarę możliwości tuż przed użyciem. Mamy nadzieję, że nie musimy w ogóle wspominać, że Grana Panada, Grand Moravia czy inne zamienniki nie są parmezanem.
Dostać u nas dobre figi, które są dojrzałe, a jednocześnie jeszcze nie gniją, to spory problem, ale zróbmy sobie kiedyś to risotto podczas wakacji w krajach południowych, wrażenia smakowe znacznie się poprawią. Figi kroimy na mniejsze kawałki.
Gdybyśmy użyli jadalnych kasztanów, jak początkowo zamierzaliśmy, nacielibyśmy je na krzyż i wstawili na 20 minut do piekarnika rozgrzanego do 180°C. Potem dałoby się je obrać zarówno z łupiny, jak i ze skórki. Na koniec pokroilibyśmy je na odpowiednie kawałki, tak jak w tym przypadku migdały.
Kolejnym krokiem przygotowań jest dokładne przepłukanie ryżu, który następnie zostawiamy do obeschnięcia. Na koniec doprowadzamy bulion do wrzenia.
Teraz możemy już zabrać się do gotowania. Risotto najlepiej robić na patelni. Rozpuszczamy łyżkę masła z oliwą.
Na patelnię dodajemy cebulę i czosnek i na niezbyt dużym ogniu pozwalamy im się zeszklić. Wysoka temperatura przypaliłaby czosnek, który stałby się gorzki, a cebuli też nie chcemy rumienić, wystarczy ją zeszklić, aż zmięknie.
Następnie dodajemy na patelnię ryż i lekko go prażymy ... Znów musimy pilnować temperatury, żeby ryż nam wyraźnie nie zbrązowiał.
Jeśli chodzi o ryż, w prawdziwym włoskim risotto, którego podstawę właśnie przygotowujemy, używa się niemal wyłącznie ryżu Carnaroli lub Arborio. Z drugiej strony, jeśli chcemy w domu zrobić według tego samego przepisu risotto z innego rodzaju ryżu, właściwie nic nie stoi na przeszkodzie. Oczywiście musimy się liczyć z tym, że risottowi puryści mogliby wypowiedzieć nam wojnę.
Jeśli chodzi o przygotowanie risotta, nie możemy zostawić ryżu w spokoju, podczas przygotowania musimy cały czas mieszać. (dotyczy to również wszystkich kolejnych kroków)
Gdy tylko ryż zacznie brązowieć, zalewamy go białym winem.
Wino musi całkowicie odparować, zupełnie „do sucha”, inaczej risotto zrobiłoby się gorzkie. Czyli do stanu, który widzimy na zdjęciu, i jeszcze chwilę dłużej.
Kiedy wino odparuje, solimy (nie za dużo, bo na końcu dodamy parmezan, który też jest słony) i dodajemy trochę wrzącego bulionu, możemy zmniejszyć ogień. Oczywiście cały czas mieszając. Bulionu dodajemy tylko tyle, żeby ryż nie był zanurzony, inaczej by się rozciapał i mielibyśmy raczej kleik ryżowy. Gdy bulion odparuje, dodajemy kolejną porcję ... i powtarzamy w kółko, aż ryż będzie gotowy.
W ostatecznej postaci ryż jest prawie miękki, przy przegryzaniu tylko lekko chrupie w środku. Tym samym mamy gotową klasyczną bazę włoskiego risotta (masło dodaje się zawsze, patrz następny krok. Tak więc w ten sam sposób zaczynamy zawsze, niezależnie od tego, czy mamy ochotę na risotto z grzybami, groszkiem czy szafranem.
Ale wróćmy do naszego przepisu. Na ostatnie kilka minut (odpowiednio wcześnie, żeby nie rozgotować ryżu) dodajemy kasztany lub migdały, które lekko prażymy ...
Na koniec dodajemy jeszcze trochę bulionu, łyżkę masła i starty parmezan i wszystko mieszamy. Włoskie risotto nie powinno być suche jak nasze i oczywiście nie pływa też w sosie, po wmieszaniu masła i parmezanu zyskuje kremową konsystencję, przy czym poszczególne ziarenka ryżu nie są rozgotowane.
Na koniec zdejmujemy z ognia i ostrożnie mieszamy z figami. Próbujemy i w razie potrzeby dosalamy oraz doprawiamy świeżo mielonym czarnym pieprzem.
Podajemy od razu, a na talerzu możemy posypać wiórkami parmezanu.
Smacznego.
Ten tekst RIK napisał w czasach, kiedy dopiero uczył się gotować, nie wszystkie informacje wytrzymują porównanie z obecną wiedzą.