Wieprzowinę (miałem w domu schab, ale spokojnie można użyć mięsa gorszej jakości) kroimy w paski, solimy, pieprzymy i obsmażamy na dużym ogniu na patelni na smalcu. Kiedy mięso się zezłoci, odkładamy je na bok.

Na patelnię dodajemy cebulę pokrojoną wzdłuż włókien w paski i smażymy na złoto, dodajemy mieszankę pokrojonych grzybów (chyba możecie użyć dowolnych, ale mam wrażenie, że jesienne grzyby borowikowate tu pasują. U mnie były to: borowik szlachetny, maślak pieprzowy, podgrzybek brunatny, borowik ceglastopory i podgrzybek aksamitny, maślak żółty, lepki, pstry i borowiec dęty, mleczaj świerkowy, klejówka świerkowa) oraz seler naciowy pokrojony w paski. Zależnie od gustu każdego towarzysza dodajemy chili.

Lekko solimy, licząc się z tym, że grzyby puszczą wodę, i smażymy na złoto. Dodajemy węgierską słodką paprykę, koncentrat pomidorowy, musztardę delikatesową i, kiedy Pohlreich nie będzie patrzył, trochę ketchupu. Podsmażamy. Wkładamy mięso z powrotem, zalewamy bulionem i gotujemy powoli). Kiedy gęstość jest już bliska pożądanej, dodajemy paprykę pokrojoną w paski i gotujemy jeszcze 5 minut. Nie chcemy rozgotować papryki, chcemy, żeby nadal była trochę chrupiąca.

Doprawiamy solą, świeżo mielonym czarnym pieprzem i ewentualnie jeszcze chili.

Na koniec dodajemy zielone zioła lub dymkę.

Opcjonalnie na wierzch kwaśna śmietana (wtedy smak zbliży się trochę do Stroganoffa, ale ja tak lubię).