Żółciak siarkowy w dobrym stanie (Musi być młody, co poznacie po tym, że nóż przechodzi przez owocnik jak przez masło. Starszy jest twardy i w zasadzie niejadalny) to wyśmienity grzyb o kwaskowatym smaku. Anglojęzyczni grzybiarze nazywają go Chicken of the Wood. Lubię kuchnię tajską i jej popisowe, stworzone sztucznie danie Pad Thai, które opiera się na równowadze kwaśnego smaku tamaryndowca (i limonki do ostatecznego doprawienia), słodkiego smaku cukru palmowego i słonego smaku sosu rybnego. Do tego trio kwaskowaty żółciak pasuje wręcz idealnie.
Ja osobiście nie przepadam też za prasowanym tofu w oryginalnym przepisie. Purchawka (dzisiaj oczkowata) po porządnym obsmażeniu ma podobną konsystencję i o wiele lepszy smak. W odróżnieniu od oryginalnej receptury oba grzyby pokrojone na mniejsze plasterki obsmażam wcześniej, powoli i dokładnie, a do woka trafiają pod koniec przygotowania. Poza tym standardowy przepis na Pad Thai z kurczakiem, tak jak lubicie.